Koncepcja zakładała stworzenie kameralnego, niskointensywnego osiedla, przy jednoczesnym spełnieniu wymogów konkursowych dotyczących liczby mieszkań. Zaprojektowano dwa typy zabudowy: korytarzowce i punktowce, każdy w kilku wariantach, z powtarzalnymi kondygnacjami i zróżnicowanymi parterami.
Korytarzowce rozmieszczono tak, aby tworzyły urbanistyczne wnętrze na wzór kwartału, przy zachowaniu przestrzeni między budynkami. Punktowce, „luźno” wpisane w jego środek, wyznaczają centrum z częścią rekreacyjną dla mieszkańców. Komunikacja kołowa ma formę pętli o geometrii spowalniającej ruch.
Od strony ul. Wojciecha przewidziano zabudowę 3-kondygnacyjną, odpowiadającą sąsiedniej skali. W głębi działki budynki płynnie przechodzą w 4 kondygnacje, a dominantą całego założenia jest 6-kondygnacyjny punktowiec wysunięty na północ. Taki układ zapewnia optymalne nasłonecznienie mieszkań i przestrzeni wspólnych.